เคยสงสัยกันมั้ยว่า...

posted on 19 Sep 2009 00:22 by flawas

เคยได้ยินพวกคำพูดอมตะทั้งหลายมั้ยว่า

 

สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง

 

และที่ว่า ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

 

แล้วการที่จะไม่พลาดเลยเนี่ยมันเป็นไปได้มั้ย?

 

 

แล้วถ้าสิ่งที่คนฉลาดทำได้ คือการเรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่น

 

คนฉลาดคนนั้นสามารถซึบซับความสุขจากประสบการณ์ของคนอื่นได้ขนาดไหนกัน

 

เวลาทานข้าวแล้วเห็นคนทำหน้าอร่อย เค้าจะรู้สึกอร่อยไปด้วยมั้ย

 

ไม่ลองก็รู้ได้งั้นเหรอ?

 

หรือจะหมายถึงเรื่องที่มีความเสี่ยง อย่าลองเลยดีกว่า

 

แต่ฉันคิดว่า ชีวิตมันก็ออกจะมีความเสี่ยง อยู่เต็มไปหมด ให้ต้องตัดสินใจอยู่แล้วนี่นา 

 

แล้วเส้นแบ่งของการเชื่อคำแนะนำของคนอื่นกับการฝ่าฝืนด้วยเหตุผลของตัวเองนี่มันอยู่ตรงไหน

 

 

 

 โอ๊ยยยยยย

ประเด็นก็คือว่าทำยังไงพ่อแม่จะมองเราเป็นผู้ใหญ่ซะที

(ไม่ได้เกี่ยวกะข้างบนเลยซักติ๊ด -*-)

 

 

 

 

19/09/09

 

 

้ 

untitled

posted on 05 Sep 2009 21:40 by flawas

เฮ้ออออออออ

 

.

 

อะน่าาา

มาช้ายังดีกว่าไม่มา

 

เอ๊ะ พูดถึงอะไรอยู่เนี่ย?

คนเราเนี่ย ลึกๆแล้วมีความต้องการที่จะแสดงออกเนอะ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องแบบไหน จะเป็นความลับหรือเป็นเรื่องน่าอาย

แม้ว่าจะเป็นคนที่-ไม่เปิดเผย- และไม่อยากให้ใครรู้ เลยก็ตาม

 

แต่ก็ต้องมีอะไรหลุดออกมาบ้าง  

บางครั้งก็ตั้งใจหลุดด้วยซ้ำ

ทำไมคนเราถึงเป็นแบบนี้เนอะ ไม่รู้เหมือนกัน

 

อย่างวันนี้นอกจากจะปรากฏตัวเพื่อให้รู้ว่ายังเขียนบล็อกอยู่

ก็อยากจะบอกว่าจะเริ่มหัดแต่งเพลงแล้วนะ

แต่ว่าเชื่อว่าคนที่แต่งเพลงส่วนใหญ่ คงแต่งออกมาจากความรู้สึก

หรือสิ่งที่ได้พบเจอใช่มะ

 

อยากจะอวดผลงานเหมือนกันนะ(ยังไม่ได้แต่งเป็นเรื่องเป็นราวหรอก)

แต่ถ้างั้นผู้ฟังก็ต้องรู้ว่าเราคิดยังไงกับเรื่องอะไรอยู่แน่เลย

ซึ่งไม่ชอบอ่ะค่ะ

 

แต่ก็ยังมาบอก

 

ก็แค่เนี้ยแหละ

 

 

 

 

 

Now you're gone

posted on 26 Apr 2009 02:56 by flawas

วันนี้มีข่าวเสียใจ

ฉันเสียเพื่อนไปคนนึง

โลกนี้เสียคนดีๆไปคนนึง

 

ไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้นใกล้ตัว

เค้าไม่รู้หรอกว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

สิ่งทเค้ารู้เกี่ยวกับตัวพีมีแต่ความร่าเริงสนุกสนาน

ความเป็นกันเอง หวังดี และสุภาพอ่อนโยนต่อกันเสมอมา

และรู้ว่าเสียงพีที่เรียกเค้าว่า น้องกุ้ง อย่างขี้เล่นจะไม่มีอีกแล้ว

 

แม้ว่าเราจะไม่สนิทกันเท่าไหร่

แต่่พีก็เป็นเพื่อนที่เค้ารู้สึกดีด้วย --มาตั้งนานแล้ว--

ไม่ได้พูดขึ้นเพราะเกิดเรื่องวันนี้หรอกนะ

 

ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความทรงจำที่ดี

ที่เค้าจะเก็บไว้ตลอดไป

ขอให้พีมีความสุขมากๆ สมกับสิ่งดีๆที่พีได้ทำไว้

ราตรีสวัสดิ์ หลับฝันดีนะคะ

 

น้องกุ้ง

 

ขอแสดงความเสียใจกับครอบครัวศิริพานทองด้วยนะคะ