ความคิดในช่วง 5 นาทีของบ่ายวันหนึ่ง
posted on 18 Jan 2009 11:56 by flawasฉันยอมรับว่าไม่ได้พยายามมากนักในการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น
ก็แค่เป็นอย่างที่ควรจะเป็น
ฉันให้ความเป็นกันเองกับคนอื่นๆแต่ก็ไม่ได้ให้ความสนิทสนมนัก?
ฉันก็เชื่อใครคนทั่วๆไป แต่ก็มักจะไม่มั่นใจ
ฉันไม่ได้พยายามเป็นส่วนหนึ่งของใคร
ก็คิดว่าตัวเองเป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้ว
ไม่ได้มีปัญหาอะไรซักหน่อย
การทำอะไรที่แตกต่างอาจไม่ใช่การเรียกร้องความสนใจไปทั้งหมด
แค่ทำอย่างที่อยากทำ ถึงบางทีก็กังวลว่าคนอื่นจะคิดยังไง
แต่มันก็รับไม่ได้เล็กๆ ถ้าคิดว่าตัวเองต้องทำอย่างที่ไม่อยากทำ
เพียงเพราะไม่อยากให้ใครสะดุดตา
โดยที่หาเหตุผลไม่ได้ว่าสิ่งที่เราทำมันผิดตรงไหน
ฉันคิดว่าสิ่งที่แตกต่างก็จะดึงดูดสิ่งที่แตกต่าง
เผื่อจะมีอะไรดูดฉันออกไปจากกลุ่มก้อนของโลกของความน่าเบื่อ
ฉันก็เห็นด้วยนะที่ว่าโลกนี้จะเป็นยังไงขึ้นอยู่กับว่าเราจะมองยังไง
ฉันคิดว่าชีวิตฉันเองก็โอเคอยู่หรอก
แต่ฉันเอาแต่คิดว่ามันน่าบื่อ
เอาแต่ละเมอถึงอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่น่าเบื่อ
ตัวเราเป็นสับเซตของชีวิตเรา
ดังนั้นถ้าชีวิตเราน่าเบื่อ ก็คือ ตัวเราย่อมเป็นคนน่าเบื่อ
ฉันไม่ค่อยคิดนะว่าตัวเองน่าเบื่ออ่ะ
แต่ก็เห็นด้วยกับที่ตัวเองคิดไว้ตะกี๊
จริงๆแล้วฉันอาจจะเป็นคนที่น่าเบื่อมากก็ได้
สะเทือนใจแฮะ
คำว่าเบื่อ เป็นคำไม่หยาบ ที่ฉันได้ยินแล้วรู้สึกไร้ค่าขึ้นมาทันที
เบื่อ เท่ากับ ไม่ต้องการอีกต่อไป ?
ไรวดารู้สึกตัวหดเล็กลง
ถูกทำร้ายจากความคิดฟุ้งซ่านของตัวเอง
#1 By ของขวัญวาเลนไทน์ (58.9.15.207) on 2009-01-18 12:18