เคยสงสัยกันมั้ยว่า...

posted on 19 Sep 2009 00:22 by flawas

เคยได้ยินพวกคำพูดอมตะทั้งหลายมั้ยว่า

 

สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง

 

และที่ว่า ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

 

แล้วการที่จะไม่พลาดเลยเนี่ยมันเป็นไปได้มั้ย?

 

 

แล้วถ้าสิ่งที่คนฉลาดทำได้ คือการเรียนรู้จากความผิดพลาดของคนอื่น

 

คนฉลาดคนนั้นสามารถซึบซับความสุขจากประสบการณ์ของคนอื่นได้ขนาดไหนกัน

 

เวลาทานข้าวแล้วเห็นคนทำหน้าอร่อย เค้าจะรู้สึกอร่อยไปด้วยมั้ย

 

ไม่ลองก็รู้ได้งั้นเหรอ?

 

หรือจะหมายถึงเรื่องที่มีความเสี่ยง อย่าลองเลยดีกว่า

 

แต่ฉันคิดว่า ชีวิตมันก็ออกจะมีความเสี่ยง อยู่เต็มไปหมด ให้ต้องตัดสินใจอยู่แล้วนี่นา 

 

แล้วเส้นแบ่งของการเชื่อคำแนะนำของคนอื่นกับการฝ่าฝืนด้วยเหตุผลของตัวเองนี่มันอยู่ตรงไหน

 

 

 

 โอ๊ยยยยยย

ประเด็นก็คือว่าทำยังไงพ่อแม่จะมองเราเป็นผู้ใหญ่ซะที

(ไม่ได้เกี่ยวกะข้างบนเลยซักติ๊ด -*-)

 

 

 

 

19/09/09

 

 

้ 

6 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

พ่อแม่ เห็นเราเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ
และตราบใดที่เรายังไม่สามารถก้าวข้ามกำแพงของตัวเองได้ เราก็จะติดอยู่ในกรอบของคำว่าเด็กนั้นตลอดไป
พิสูจน์ให้เค้าเห็นสิค่ะว่าเราเติบโตขึ้นมาบ้างแล้วจิงๆ

...
นี่ขนาดเย็นเรียนจบแล้ว
ยังโดนดุเป็นเด็กๆอยู่เลย 5555+

#1 By SoYen on 2009-09-19 00:45

พ่อแม่เห็นว่าเราเด็กเสมอ ไม่ว่าเราจะโตแค่ไหน ยังไงท่านก็เป็นห่วงครับ บางทีท่านอาจยึดคติสี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง จนบางทีความห่วงใยอาจจะไม่มีเหตุผลบ้าง เพราะถ้าคนเราไม่ลองก็ไม่รู้จริงๆ

ยังไงก็ตาม ถ้ามันไม่เดือดร้อนจนเกินไป เราก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ภายใต้กรอบของพวกเขาเสมอไป และยิ่งถ้าเราสามารถพิสูจน์ได้ว่าการการทำนอกกรอบนั้น นอกจากจะไม่มีผลเสียแล้ว ยังมีผลดีจริง

วันนั้น เขาคงจะมองเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ไม่มากก็น้อยครับ

#2 By ซิมเพลสแมน แสนธรรมดา on 2009-09-19 00:50

ใช่ค่ะ ยังไงๆพ่อแม่ก็ยังเห็นเราเป็นเด็กอยู่
ขนาดทุกวันนี้ คุณย่าเค้ายังเห็นคุณพ่อเค้าเป็นเด็กอยู่เลย
แต่ตัวเราเองต้องแสดงความรับผิดชอบและความเป็นผู้ใหญ่ให้เค้าเห็นเสมอๆนะ ทำให้เค้าไว้ใจจะทำให้เค้ามองเราโตขึ้น เค้าเชื่อว่ายังงั้น

#3 By # iiaerng;...^^* on 2009-09-19 02:08

ต่อให้เราอายุสัก 45 ก็ยังเป็นเด็กในสายตาคุณพ่อคุณแม่อยู่ดีค่ะ ยังไงท่านก็เป็นห่วงเรา แต่ถ้าอยากให้ท่านเหนเราโตขึ้น ลองกลับไปเป็นฝ่ายดูแลท่านบ้าง พาท่านไปเที่ยว ไปโน่นไปนี่ คอยดูแลสุขภาพท่านสม่ำเสมอ ท่านต้องเห็นเราโตขึ้นแน่ค่ะ และท่านจะภูมิใจมากๆ ด้วย :-)

#4 By ^K@ew^ on 2009-09-19 18:25

พ่อแม่ ยังไงก็เห็นเราเป็นเด็ก

ประสบปัญหาแบบนี้มาเนิ่นนาน ก็เข้าใจว่าห่วงแต่น่าจะปล่อยให้เราทำอะไรเองได้แล้วนะ...

คิดถึงกุ้งจัง โฮก...ทำไงจะได้เจอนิ = =

#5 By **NaoChan** [u-nife] on 2009-09-19 23:22

ไม่ว่าจะผ่านเวลาไปอีกนานแค่ไหน

พ่อกะแม่ก็มองเราเป็นเด็กเสมออ่ะค่ะ

จริง ๆ นะ big smile

#6 By Initmate on 2009-10-04 14:51